Przez wiele kolejnych stuleci niewiele się zmieniło w kwestii doboru kandydatów do służby dyplomatycznej. Ogłada towarzyska wyniesiona z magnackiego domu, wykształcenie zdobyte na europejskich uczelniach i znajomość języków obcych jeszcze do XVIII wieku były najlepszą rekomendacją dla przyszłego dyplomaty. Pod koniec XVIII ukazała się praca Tadeusza Morskiego pt. „Myśl o potrzebie i sposobach przysposobienia młodzieży do służby dyplomatycznej w Polsce”. Tym samym zapoczątkowano kształcenie kandydatów na dyplomatów i zaczęto rozumieć służbę dyplomatyczną w kategoriach zawodu. Tadeusz Morski opisywał w swojej pracy zakres wiedzy wymaganej od przyszłego dyplomaty. Powinien on przejść kurs nauki języków obcych, znać geografię i historię ojczystą jak również mieć wiedzę z zakresu geografii i historii państw europejskich. Właściwe pełnienie roli dyplomaty umożliwić ma także znajomość charakterystyki rządów państw, ocena ich funkcjonowania. Prawo międzynarodowe i zasady wymiany handlowej również nie powinny mieć przed dyplomatą tajemnic.

Czytaj także: Posłowie

Dyplomacja jako sztuka

Umiejętne prowadzenie rozmów, rokowań, zawieranie korzystnych sojuszy, godne reprezentowanie głowy państwa i okazywanie należytego szacunku przedstawicielom obcych państw jest prawdziwą sztuką. Szczególnych umiejętności, wyczucia i taktu wymaga płynne poruszanie się w świecie wielkiej polityki. Dlatego już w XVIII wieku zauważono, że dyplomata musi posiadać umiejętność wzbudzania zaufania u ludzi, nie powinien działać w pospiechu, raczej powinien być opanowany i powściągliwy. Ważną zaletą dyplomatów jest sztuka właściwego znalezienia się w każdej sytuacji. Dyplomata nie narusza obowiązujących norm i zwyczajów, szanuje zachowania charakterystyczne dla kultur, z którymi obcuje.

Kto kształci dyplomatów

Pierwszą polską placówka, która przygotowywała do pracy w zawodzie dyplomaty była utworzona po drugiej wojnie światowej Akademia Nauk Politycznych w Warszawie. Od 2002 roku rozpoczęła działalność Akademia Dyplomatyczna. Została ona powołana przez ówczesnego ministra spraw zagranicznych W. Cimoszewicza. W ramach stacjonarnych dwuletnich studiów podyplomowych kształcą się osoby, które pomyślnie przeszły rekrutację. Obecnie o przyjęcie do Akademii może ubiegać się każdy – nie trzeba już mieć tradycji rodzinnych w zakresie dyplomacji. Jednak nadal trzeba spełniać wymagania o których pisał Tadeusz Morski.